Η κατασκευή γιγαντιαίων κέντρων δεδομένων (data centers), τα οποία απαιτούνται για την τροφοδότηση της τεχνητής νοημοσύνης, έχει σοβαρές περιβαλλοντικές και υγειονομικές επιπτώσεις. Ενώ η βιοηθική συζήτηση επικεντρώνεται συνήθως στη ρύθμιση του AI, την ιδιωτικότητα ή την προκατάληψη συχνά παραβλέπεται το ηθικό ζήτημα της τεράστιας υπολογιστικής ισχύος που απαιτείται σήμερα.

Οι τεχνολογικοί κολοσσοί επεκτείνουν ραγδαία αυτές τις εγκαταστάσεις, οι οποίες καταλαμβάνουν εκτάσεις χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων. Ωστόσο, οι συνέπειες για τη δημόσια υγεία είναι ανησυχητικές. Τα κέντρα αυτά δημιουργούν «ψηφιακή αιθαλομίχλη» εξαιτίας της χρήσης εφεδρικών γεννητριών ντίζελ, οι οποίες εκπέμπουν επικίνδυνους ρύπους που συνδέονται με αναπνευστικά και καρδιαγγειακά προβλήματα. Επιπλέον, αυξάνουν την εξάρτηση από ρυπογόνες πηγές ενέργειας (όπως ο άνθρακας) και επιβαρύνουν δραματικά τα τοπικά δίκτυα ηλεκτροδότησης.

Παράλληλα, η ανάγκη ψύξης των πανίσχυρων επεξεργαστών (GPUs) καταναλώνει εκατομμύρια γαλόνια πόσιμου νερού καθημερινά, απειλώντας τα αποθέματα των τοπικών κοινωνιών. Το ερώτημα που προκύπτει είναι έαν αξίζει η επένδυση σε αυτές τις ενεργοβόρες και ρυπογόνες υποδομές αντί να στραφούμε στην ανάπτυξη μικρότερων και πιο αποδοτικών τεχνολογιών. Το πραγματικό κόστος αυτών των τεράστιων έργων πρέπει να υπολογιστεί με διαφάνεια και να αποτελέσει αντικείμενο ανοιχτού δημόσιου διαλόγου, πριν προκαλέσουν ανεπανόρθωτη ζημιά στον πλανήτη.

Ιωάννης Σηφάκης, ασκούμενος στην ΕΕΒΤ

Πηγή: bioethicstoday.org

(από το newsletter Φεβρουαρίου 2026 της Επιτροπής. Μπορείτε να εγγραφείτε στο newsletter μας από εδώ)