Η χρήση παιχνιδιών με ενσωματωμένη Τεχνητή Νοημοσύνη εισέρχεται ολοένα και περισσότερο στην καθημερινότητα των παιδιών, ακόμη και από την ηλικία των τριών ετών. Υποσχόμενα ότι προσφέρουν ψυχαγωγία, αφηγούνται εξατομικευμένες ιστορίες και υποστηρίζουν τη μάθηση. Εντούτοις, εγείρονται σοβαρά ζητήματα ηθικής και ασφαλείας.

Οι πρώτες επισημάνσεις των ειδικών επικεντρώνονται στο ότι ορισμένα τέτοιου τύπου παιχνίδια παρέχουν, μεταξύ άλλων, πέρα από ακατάλληλες ή επικίνδυνες οδηγίες και περιεχόμενο σεξουαλικού χαρακτήρα ή ακατάλληλη φρασεολογία. Συνεπώς, ενδέχεται να υπάρχουν δυσμενείς συνέπειες από τη χρήση των παιχνιδιών αυτών στη φυσιολογική ανάπτυξη των παιδιών. Επιπλέον, η παροχή άμεσων απαντήσεων δύναται να περιστείλει τη φαντασία και τη δημιουργικότητα, τη δεινότητα επίλυσης προβλημάτων και την κριτική σκέψη, δημιουργώντας, παράλληλα, συναισθηματική εξάρτηση και μειωμένη κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη, λόγω της αλγοριθμικής κολακείας (AI sycophancy) και της υπερβολικής συμφωνίας των παιχνιδιών με τα λεγόμενα των παιδιών.

Πέρα από τα παραπάνω, εγείρονται και ζητήματα ιδιωτικότητας, καθώς τα παιχνίδια ΤΝ συλλέγουν δεδομένα μέσω μικροφώνων, καμερών και συστημάτων αναγνώρισης, τα οποία αποθηκεύονται σε εταιρικούς διακομιστές ή στο cloud, ενδεχομένως με πρόσβαση τρίτων και τους συνοδευόμενους κινδύνους κυβερνοασφάλειας.

Ως εκ τούτου, υφίσταται αδήριτη ανάγκη θεσμοθέτησης ρυθμιστικού πλαισίου το οποίο θα επικεντρώνεται στην υγιή, ηθική και αυτόνομη παιδική ανάπτυξη, με ηλικιακά όρια χρήσης, διαφάνεια στη διαχείριση δεδομένων, πιστοποιήσεις ασφαλείας και ανεξάρτητο έλεγχο.

Στυλιανή Λεβαντή, ασκούμενη στην ΕΕΒT

Πηγή: thehastingscenter.org