Οι πρακτικές που εφαρμόζονται σε ασθενείς υπό κράτηση της ICE (Immigration and Customs Enforcement) στα νοσοκομεία των ΗΠΑ εγείρουν σημαντικές βιοηθικές και θεσμικές προκλήσεις. Η αύξηση του αριθμού των κρατουμένων μεταναστών χωρίς νόμιμη άδεια παραμονής επηρεάζει την πρόσβασή τους σε ιατρική φροντίδα, καθώς ο φόβος σύλληψης ή επιτήρησης μπορεί να αποθαρρύνει την αναζήτησή της. Οι λεγόμενες “forensic patient policies”, δηλαδή πολιτικές που έχουν σχεδιαστεί κυρίως για ασθενείς υψηλού κινδύνου ή κρατούμενους, εφαρμόζονται σε ορισμένες περιπτώσεις και σε ασθενείς μετανάστες, με αποτέλεσμα την αντιμετώπισή τους με μέτρα αντίστοιχα εκείνων που χρησιμοποιούνται σε ποινικούς κρατούμενους. Στις πρακτικές αυτές περιλαμβάνονται η παρουσία πρακτόρων της ICE εντός νοσοκομειακών χώρων, η χρήση περιοριστικών μέτρων, όπως οι χειροπέδες κατά τη νοσηλεία, καθώς και περιορισμοί στην ελευθερία κίνησης και στην καθημερινή φροντίδα. Παράλληλα, το ιατρικό προσωπικό εμπλέκεται στη διαχείριση της περίθαλψης υπό συνθήκες επιτήρησης. Αν και οι πολιτικές αυτές δικαιολογούνται με βάση την ασφάλεια του προσωπικού και των εγκαταστάσεων, ενδέχεται να παραβιάζονται θεμελιώδη δικαιώματα των ασθενών, όπως η ιδιωτικότητα, η εμπιστευτικότητα και η ενημερωμένη συναίνεση. Αναδεικνύεται έτσι η ανάγκη αναθεώρησης των σχετικών πρακτικών, ώστε να διασφαλίζεται ισορροπία μεταξύ ασφάλειας και σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και ενίσχυση της βιοηθικής ευθύνης των νοσοκομείων και των θεσμών υγείας.

Στυλιανή Λεβαντή, ασκούμενη στην ΕΕΒT

Πηγή: tandfonline.com