Σε άρθρο του στο BioNews (15/09/2025) ο Dorian Accoe, ερευνητής στην ηθική της αναπαραγωγικής ιατρικής, επικρίνει τις κλινικές γονιμότητας και τις τράπεζες γαμετών που απορρίπτουν αυτόματα νευροδιαφορετικούς δότες ή όσους έχουν οικογενειακό ιστορικό νευροδιαφορετικότητας. Τέτοιες πολιτικές, σύμφωνα με τον συγγραφέα, δεν στηρίζονται ούτε σε αξιακά επιχειρήματα, ούτε σε επιστημονικά δεδομένα. Αντιθέτως, παγιώνουν το στίγμα, αντιμετωπίζοντας τον αυτισμό, την ΔΕΠΥ και την δυσλεξία ως ανεπιθύμητα γνωρίσματα που πρέπει να φιλτραριστούν και, ει δυνατόν, να εξαλειφθούν από τη γενετική δεξαμενή.

Η κληρονομικότητά αυτών των καταστάσεων είναι πολυπαραγοντική και ασαφής, συνεπώς, η αντικατάσταση ενός δότη δεν συνεπάγεται κατ’ ανάγκην μικρότερο κίνδυνο. Στην πράξη, η νευροποικιλία συναντάται σε όλες σχεδόν τις οικογένειες, ενώ νευροδιαφορετικά παιδιά μπορούν να γεννηθούν και σε απολύτως «τυπικά» περιβάλλοντα.

Παράλληλα, οι αποκλεισμοί αυτοί εισάγουν πολλαπλά κωλύματα στη διαδικασία: συρρικνώνουν τον αριθμό των διαθέσιμων δοτών, αυξάνουν το κόστος για τους λήπτες, ενώ επιμηκύνουν τις λίστες αναμονής και ενθαρρύνουν τις ανεπίσημες, παράτυπες λύσεις δωρεάς. Την ίδια στιγμή, παρά την ηθική βαρύτητά τους, στερούνται θεσμικής εποπτείας και, ελλείψει υπερκείμενης αρχής, η ρύθμισή τους επαφίεται στην κρίση των κλινικών και τραπεζών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.  

Ο Accoe καταλήγει ότι ο περιορισμός είναι ανεκτός μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις με αποδεδειγμένο υψηλό ιατρικό κίνδυνο· σε καμία περίπτωση ως γενικός κανόνας.

Ελένη Αθανασίου, ασκούμενη στην ΕΕΒΤ

Πηγή: progress.org.uk

(από το newsletter Οκτωβρίου 2025 της Επιτροπής. Μπορείτε να εγγραφείτε στο newsletter μας από εδώ)