Παρένθετη κυοφορούσα ταξίδεψε από την Αλάσκα (όπου οι αμβλώσεις επιτρέπονται) στο Τέξας (όπου οι αμβλώσεις απαγορεύονται) με σκοπό αφενός να αποφύγει άμβλωση την οποία είχαν ζητήσει οι βιολογικοί γονείς και αφετέρου για να αναζητήσει θεραπεία για το έμβρυο μετά την γέννηση του. Το έμβρυο είχε διαγνωστεί με Σύνδρομο Υποπλαστικής Αριστερής Καρδιάς (HLHS), μια σοβαρή συγγενή πάθηση στην οποία η καρδιά έχει μόνο μια λειτουργική κοιλία. Δεν υπάρχει θεραπεία, πέραν μιας σειράς σοβαρών καρδιοχειρουργικών επεμβάσεων οι οποίες μπορούν μόνο να επιμηκύνουν την ζωή του ασθενούς, και με σοβαρές επιπτώσεις στην ποιότητά της. Η υπόθεση αυτή αναδεικνύει τη σύγκρουση μεταξύ της αυτονομίας της παρένθετης κυοφορούσας, η οποία λογίζεται ως ασθενής κατά τη διάρκεια της κύησης και απαιτείται να συναινεί στις ιατρικές πράξεις, και της γονικής εξουσίας των βιολογικών γονέων. Το πραγματικό ηθικό ερώτημα, σύμφωνα με τους συγγραφείς του άρθρου, είναι το ποιος είναι ο κατάλληλος να λάβει τις σχετικές αποφάσεις, όχι το ποια είναι η καλύτερη επιλογή.

Πηγή: bioethicstoday.org

Σοφία Τσεμπερά, ασκούμενη στην ΕΕΒΤ